Monumentos

Edificio dise√Īado por Antonio Palacios

 

Na converxencia das avenidas ‚ÄúEnrique Peinador Vela‚ÄĚ e ‚Äú15 de outubro‚ÄĚ, at√≥pase o espacio popularmente co√Īecido como ‚ÄúPraza de Fundadores‚ÄĚ, no que podemos contempla-las catro grandes edificaci√≥ns que forman o antigo e o actual complexo termal, planificado e dese√Īado por dous dos mellores arquitectos da Espa√Īa do momento, como son o vallisoletano Jenaro de la Fuente Dom√≠nguez, arquitecto do Gran Hotel, e o porri√Ī√©s Antonio Palacios, autor dos tres edificios restantes, √© dicir, do Edificio da Varanda, do Sanatorio e da Fonte de G√°ndara xunto coa primitiva planta embotelladora.¬†

 

 

Conectados por debaixo da estrada, enc√≥ntranse en fronte dos restos do antigo Gran Hotel os edificios da Varanda, o primeiro en restaurarse, e do Sanatorio, √°mbolos dous habilitados como Hotel Balneario e pezas clave do actual complexo termal, a√≠nda que sen d√ļbida son os restantes, o Gran hotel e o conxunto formado pola Fonte de G√°ndara xunto coa planta embotelladora os que chamar√°n a atenci√≥n do visitante.¬†

 

Teraza do Gran HotelO Gran Hotel xurdiu da necesidade de satisface-la enorme demanda de hospedaxe que a finais da d√©cada dos anos 80 do s√©culo XIX se viv√≠a no balneario, pois √≥ principio, no ano 1880, o que ti√Īa constru√≠da era unha Casa de ba√Īos, se ben con anterioridade xa se embotellaban as s√ļas augas. Este edificio distribu√≠ase en d√ļas plantas, a inferior dedicada √≥s ba√Īos e √° toma de augas e a superior para aloxamento.

O balneario foi crecendo e en 1883 xa dispu√Īa de 60 habitaci√≥ns, piscina, sal√≥n de descanso e de recreo.

Un ano m√°is tarde creouse o comedor, e as√≠ sucesivamente ata o a√Īo 1898, no que se inaugurou o Gran Hotel, obra de D. Genaro de la Fuente.

 

 

 

 

C√ļpula do Gran HotelA fachada do Gran Hotel mostraba un gran desenvolvemento lonxitudinal, organizada nun pavill√≥n central cun corpo adiantado e dous laterais resultado da disposici√≥n en E da planta, e o seu interior estaba en consonancia co gusto ampuloso e pomposo da √©poca.

 

Todo elo plasmado na grandeza da escaleira de honra de tipo imperial que recib√≠a √≥s h√≥spedes e as esaxeradas dimensi√≥ns da sala de festas e do comedor, que dispu√Īa de capacidade para 800 comensais, as√≠ como a s√ļa decoraci√≥n, con sedas da casa Liberty de Londres e l√ļas de Pereant√≥n de Madrid.

 

Polo que √° Fonte de G√°ndara e √° planta embotelladora se refire, dese√Īo √°mbalas d√ļas do arquitecto porri√Ī√©s Palacios, dicir que no 1908 comezaron as s√ļas obras, para o que foi necesaria a demolici√≥n da antiga fonda e casa de ba√Īos para cimenta-lo taller de embotellado xunto √° Fonte, quedando dende ese intre configurado o entorno tal e como vemos as s√ļas ru√≠nas na actualidade.

 

Fonte de G√°ndaraCase anexa √° Fonte, de pavill√≥n de acentuado clasicismo como se observa na fotograf√≠a, erixiuse un primeiro edificio, que ser√≠a habilitado como residencia do xerente do Hotel e temporalmente, na s√ļa planta baixa, como oficinas de Correos e Tel√©grafos.

Contiguo a este, e unidos por unha galería con arcos, atopábase a planta de embotellado, construcción coa que Palacios integraba nunha mesma edificación unha función industrial con outra puramente simbólica como era o templete que acollía á fonte.

A planta de embotellado contaba con tres niveis ós que había que suma-la planta baixa, e na actualidade está sendo restaurada, respectando a edificación orixinal, para alberga-lo Pazo da Auga, co que aumentará e mellorará a oferta, xa de por si excelente, da nosa vila termal.